Contrapunt

 

Het zware steunen

van de kathedraal

Jouw adem die stof

in het lege doopvont rondjaagt

Henry's in steen vastgeschroefde stappen

Het rinkelend malien van je enkels

op de treden, licht zwikkend en tijdelijk

De bronst van het orgel

Het lied dat in jouw kleine borsten schuilt

In het sacrale

dat als zwaar water om me heen is

dring jij binnen

als een druppel bloed

en belooft me zonde.