het huis van de dichter

Zijn huis staat voor creatieve vormen,
omarmd door rozen en zonnegloed.
In fantasierijke brainstormen
regent een groteske woordenvloed.

Opgevangen in een welvende stroom
tussen slangendansende wanden
klinkt zijn dictie gedragen en loom
op het metrum van knarsende tanden.

Alice, ooit was ze in Wonderland,
ziet daar haar stoutste dromen vervuld.
Een missionaris neemt haar bij de hand
en bevrijdt haar van geveinsde onschuld.

Hoeken zijn er gelooid en rond.
Vitrages elegant gewiegd op een zucht
verhullen haar karmozijnrode mond,
die de kosmonaut doet happen naar lucht.

Het huis van de dichter kent geen waarheid.
Woorden schilderen wat niet wordt gezegd,
maar zijn hart beroert. De lezer is toegewijd
en bemint zijn dichtende penseel oprecht.